
و به آن اجازه بده تا تو را زندگی کند
اگر درد و ترس، اضطراب یا انقباض
در زندگی به سراغت آمد، عقب نشینی نکن
و از رنج حاصل برای عمیق تر شدن در لحظه حال
و اعماق وجودی خود استفاده کن
زخمهای عاطفی و روحی ات را با آگاهی
و عشق تمام در آغوش بفشار
از رنج فرار نکن. به تمامی با آن مواجه شو
با عشق و آگاهی به هسته آن نفوذ کن
وقتی که درد ناپدید شد و تو آسوده شدی
مثل یک شاهد، فقط مشاهده کن
اجازه بده آگاهی ات، به سرچشمه و مبدا خود بپیوندد
اجازه بده افکارت حرکت کنند، بیدار شوند و دوباره بخوابند
تو فقط تماشایش کن. آنقدر که آرام بگیرند
سپس در سکوت آگاهی باقی بمان
برای آنکه نور آگاهی، وجودت را روشن کند
باید آرام بگیری و ساکت باشی. مهم نیست
چقدر طول بکشد. هر چه بیشتر، بهتر
























