آنکه روزگاری کاهلی کرد
و سپس هشیار شد
جهان را روشن کرد
همچون ماه رهیده از ابرها
* * *
قـــو راه خورشید در پیش گرفت و معجزه آسا به فراسو رفت
فرزانگان بر سلطان مرگ و یارانش چیره شدند
و از این بُعد رستند
* * *
آنکه آهنگ همسو شدن با رود هسـتی کرد
ثمری بهتر یافت
از خداوندی بر جهان
و از فرمانروایی بر همه ی موجودات
0 comments:
Post a Comment